Czy po kilkumiesięcznym pobycie w Etiopii należy wykonać test na obecność wirusa HIV?

Czy po kilkumiesięcznym pobycie w Etiopii należy wykonać test na obecność wirusa HIV?Oceń:

Pytanie nadesłane do redakcji

Chciałabym się dowiedzieć, czy osoba, która spędziła 4 miesiące w Etiopii, pracując w biurze (praca przy komputerze, w serwerowni), mieszkając w tym czasie w miejscowym hotelu, powinna po powrocie do Polski wykonać test na obecność wirusa HIV? Dodam, że nie podejmowała kontaktów seksualnych, ma za to skłonność do rozdrapywania do krwi swoich krostek oraz siadania na deskach w publicznych toaletach. Ponadto podczas jej pobytu w pracy wydarzył się wypadek, podczas którego zraniło się kilku miejscowych pracowników, jednak osoba ta nie miała kontaktu z ich krwią. Czy istnieje ryzyko, jeśli tak, to jakie możliwości zakażenia krwi wirusem, np. gdyby te zranione osoby pozostawiły po sobie chociażby śladowe ilości krwi, np. na klamkach czy kurkach w toalecie, a później dana osoba wycisnęłaby sobie do krwi krostkę, nieświadoma zagrożenia.

Odpowiedział

dr n. med. Ernest Kuchar
Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Jeżeli w trakcie pobytu w Etiopii nie doszło do sytuacji mogących prowadzić do transmisji HIV, np. ryzykownych kontaktów seksualnych czy narażenia na krew nosiciela HIV, to zakażenie jest niemożliwe i badania są zbędne. Wirus HIV nie przenosi się tak łatwo. Osoby zakażone HIV przez lata mieszkają wśród osób niezakażonych, używają wspólnych naczyń, sztućców oraz toalet i nie dochodzi do przeniesienia HIV. Do zakażenia HIV może dojść tylko po kontakcie z krwią i niektórymi materiałami biologicznymi (np. nasieniem, wydzieliną pochwową, tkankami ludzkimi) przez błony śluzowe i przez zranioną skórę. Nawet ślina nie przenosi HIV.

Badania epidemiologiczne wykazały, że do zakażenia HIV może dojść w następujących sytuacjach:

  • wstrzykiwanie dożylne materiału zakaźnego
  • przetaczanie zakażonej krwi, produktów krwiopochodnych i przeszczepów narządów, np. u osób dializowanych, chorych na hemofilię (od lat 90. ubiegłego wieku, gdy rozpoczęto badania dawców, zakażenia tą drogą ustały)
  • ekspozycje zawodowe (np. zranienia igłą czy skalpelem) w placówkach ochrony zdrowia
  • zakażenie matczyno-płodowe od matki zakażonej HIV (poród, karmienie piersią)
  • kontakty seksualne
  • użyczanie przedmiotów zanieczyszczonych zakażoną krwią, np. igieł przez narkomanów
  • zabiegi medyczne i paramedyczne wykonywane niesterylnie (np. tatuaże)

Wirusem HIV nie można się zarazić przez wspólne przebywanie z osobami zakażonymi i czynności towarzyskie, jak podanie ręki, pocałunki, wspólne posiłki, używanie tych samych naczyń. Podobnie przebywanie w pomieszczeniach biurowych czy korzystanie z transportu publicznego oraz publicznych toalet jest całkowicie bezpieczne. Nie ma też ryzyka zarażenia się HIV przez ukąszenie komara czy innych owadów krwiopijnych.

Podsumowując, sam wyjazd do Etiopii nie wiąże się z ryzykiem zakażenia HIV. Najbardziej niebezpieczne są ryzykowne kontakty seksualne i ekspozycja na krew osoby zakażonej przez otwartą ranę.

Data utworzenia: 14.04.2014
Udostępnij:
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

 

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Lekarze odpowiadają na pytania

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Leki

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies